خداوند بی نهایت است و لا مکان و بی زمان؛ اما به قدر فهم تو کوچک می شود و به قدر نیاز تو فرود می

آید؛ به قدر آرزوی تو گسترده می شود؛ و به قدر ایمان تو کار گشا می شود؛ یتیمان را پدر می شود و مادر؛

محتاجان برادری را؛ برادر می شود ؛عقیمان را طفل می شود؛ نا امیدان را امید می شود؛ گمگشتگان را راه

می شود؛ در تاریکی ماندگان را نور می شود؛ رزمندگان را شمشیر می شود؛ بیماران را شفا می شود؛

محتاجان به عشق را؛ عشق می شود؛ پیران را عصا می شود؛ خداوند همه چیز می شود همه کس را :

به شرط اعتقاد؛

به شرط پاکی دل؛

به شرط پاکی روح؛

به شرط پرهیز از معامله با شیطان؛

بشوییم قلب هایمان را از هر احساس ناروا؛

و مغزهایمان را از هر اندیشه خلاف و زبان هایمان را از هر گفتار نا پاک؛

و دست هایمان را از هر آلودگی در بازار؛

و بپرهیزیم از ناجوان مردی ها؛ ناراستی ها؛ نامردمی ها، چنین کنیم تا ببینیم که خدا چگونه بر سفره ما با

کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند.

در دکان ما کفه های ترازویمان را میزان می کند و در کوچه های خلوت شب با ما آواز می خواند.

مگر از زندگی چه می خواهیم که در خدایی خدا، یافت نمی شود ؟