در هر صورت اين رفتار به خود فرد و يا كودك آسيب وارد مى كند و غالباً از دوران كودكى شروع مى شود

و شدت خود را در دوران ابتدايى و راهنمايى نشان مى دهد و در نتيجه آثارى نظير افت تحصيلى و ياعقب

ماندگى اجتماعى براى كودك به همراه دارد و لازم است والدين و اولياى مدرسه بيشتر به آن توجه كنند.

با اين همه ، ناخن جويدن يك اختلال محسوب مى شود و از بين بردن آن در دوران كودكى آسانتر است، اين

مسأله ممكن است در بزرگسالى ادامه داشته باشد و به صورت عادت درآيد.

 كارشناسان توصيه هايى براى جلوگيرى از ناخن جويدن كودكان دارند كه در زير مى آيد.

به دنبال علت ناخن جويدن كودك باشيد

هيچ گاه منتظر پاسخ كودكتان كه چرا ناخن هايش را مى جود نباشيد و او را به خاطر انجام اين عمل

سرزنش نكنيد، سعى كنيد هميشه به دنبال علت باشيد. توجه كنيد كودكتان درچه موقعيت هايى اين عمل را

 انجام مى دهد. جست وجو كنيد كه چه مسأله اى باعث شده است آرامش و امنيت كودكتان را به هم بزند. آن

 را دريابيد، اين تلاش شما براى پى بردن به مشكل كودك و توجه به حل آن مى تواند بزرگترين گام براى از

بين بردن اختلال ناخن جويدن باشد.

كوتاه كردن ناخن

كوتاه كردن ناخن‌هاى بلند به كودكان در زمينه ترك اين عادت بسيار كمك مى كند. ناخن هاى كوتاه شده كمتر

 جويده مى شوند، سعى كنيد هرچند روز يك بار ناخن هاى كودك را بگيريد و سوهان بزنيد.

تنبيه نكنيد

توجه كودك را از جويدن ناخن دور كنيد. كودك بايد احساس خوبى نسبت به خود پيدا كند و يا در واقع به او

اعتماد به نفس بدهيد. تنبيه و شرمنده كردن كودك نه تنها به هيچ وجه اثرى در ترك اين عادت نخواهد

 داشت، بلكه مى تواند مشكل را تشديد كند. بويژه بچه هاى كوچكتر كه نمى توانند دليل اين كه انگشتانش

بدمزه است را بفهمند و اين راه حل نمى تواند به آنها كمك كند.

انگشتان كودك را به كار بگيريد

سعى كنيد حواس كودك را هنگام اين عمل پرت كنيد، از او كارهايى بخواهيد كه مجبور شود از انگشتانش

 استفاده كند مثل درست كردن يك كاردستى و يا كشيدن يك نقاشى .